" Ik fotografeer graag gewone beelden met een ongewone aantrekkingskracht "

Blog 27 juni 2026

De intentie van de fotograaf

Een foto ontstaat uit je intentie en de experimenten die je onderneemt om die intentie vorm te geven. Intentie is meer dan een bewust doel dat je voor ogen hebt. Het weerspiegelt wie je bent en wat je belangrijk vindt. Het is een samenspel van bewuste gedachten, onbewuste overtuigingen, kennis, vaardigheden en de bereidheid om werk te maken dat echt van jou is.

Creatieve energie is als een reis waarvan je de bestemming nog niet precies kent. Het is geen vooraf uitgestippeld stappenplan met een helder einddoel, maar een proces van ontdekken, proberen en ervaren.

Je ziet soms schilders die met sierlijke letters de naam en slogan van bijvoorbeeld een ambachtelijke slager op een raam schilderen. Wanneer je zo iemand aan het werk ziet, lijkt alles moeiteloos te verlopen: in een vloeiende beweging ontstaat het resultaat en binnen enkele minuten is het werk klaar.

Met fotografie is het niet anders. Een foto is het resultaat van energie, vaardigheden en ervaringen die in één enkel moment samenkomen. In die ene klik krijgt alles vorm. Door te oefenen, te experimenteren en ruimte te geven aan je intentie, ontstaat werk dat authentiek is en dicht bij jezelf staat.

Blog 26 juni 2026

Onzekerheid en fotograaf zijn

Iedereen voelt zich wel eens onzeker. Het is geen prettig gevoel en vaak proberen we het te vermijden. Toch kan onzekerheid ook een waardevolle rol spelen in fotografie. Het is een menselijke eigenschap en juist daarin schuilt haar kracht. We herkennen onzekerheid bij onszelf en bij anderen, waardoor zij iets oprechts en herkenbaars heeft.

Wanneer we ons uitsluitend zeker voelen, bestaat het risico dat ons werk voorspelbaar of mechanisch wordt. Perfectie kan afstand scheppen, terwijl imperfectie juist nieuwsgierigheid oproept. Denk aan een eenvoudige muur. Als die volledig glad en onberispelijk is, trekt hij nauwelijks de aandacht. Maar een grote scheur, een verweerde plek of een onverwacht detail maakt hem ineens interessant om naar te kijken en te fotograferen.

Fotografie is geen wedstrijd met anderen. Je foto’s zijn een vertaling van wie je bent, hoe je kijkt en wat je belangrijk vindt. Daarom hebben ze de potentie om authentiek en persoonlijk te zijn. Niemand anders ziet de wereld precies zoals jij dat doet.

Dat betekent niet dat alles vanzelf gaat. Soms vraagt het om extra inspanning, oefening of verdieping in een onderwerp. Maar jouw unieke blik kan niemand anders ontwikkelen of uitvoeren. Alleen jij kunt jouw visie vormgeven.

Het kan zelfs krachtig zijn om onzekerheid een plaats te geven in je werk. Kwetsbaarheid, twijfel, verlangen of het zoeken naar antwoorden zijn thema’s die veel mensen raken. Wanneer je die gevoelens durft te onderzoeken en zichtbaar te maken in je fotografie, ontstaat er vaak meer diepgang en betekenis.

Misschien is onzekerheid daarom niet alleen iets wat je moet overwinnen, maar ook iets wat je kunt gebruiken. Niet als beperking, maar als bron van creativiteit, menselijkheid en authenticiteit.

Blog 26 juni 2026

Het onderbewustzijn als krachtig instrument voor de fotograaf

Het kan verstandig zijn om ideeën die spontaan opkomen direct op te schrijven, zonder er meteen diep over na te denken of ze te analyseren. Juist die eerste ingevingen bevatten vaak waardevolle creatieve energie. Ze kunnen het begin vormen van een foto, een serie beelden of zelfs een groter project. Soms werkt het beter om een idee eerst te bewaren dan om het direct te verklaren.

In ons onderbewustzijn schuilt een enorme schat aan gedachten, indrukken en associaties. Veel daarvan bevinden zich buiten ons directe bewustzijn, maar kunnen onverwachts naar boven komen. De uitdaging is om een manier te vinden om beter toegang te krijgen tot die bron van inspiratie.

Persoonlijk merk ik dat ideeën vaak opborrelen wanneer ik onder de douche sta. Het is jammer dat je op dat moment niet gemakkelijk iets kunt opschrijven, want zulke gedachten verdwijnen soms net zo snel als ze verschenen. Gelukkig lukt het me regelmatig om enkele ideeën vast te houden totdat ik ze kan noteren. Opvallend genoeg blijken juist die ingevingen later vaak waardevol te zijn voor mijn fotografie. Iedereen zal moeten ontdekken welke omstandigheden voor hem of haar het beste werken.

Het onderbewustzijn verwerkt voortdurend informatie, ook wanneer we daar niet actief mee bezig zijn. Daardoor ontstaan soms onverwachte verbindingen tussen ervaringen, herinneringen en indrukken. Opeens verschijnt er een idee, een beeld of een inzicht dat uit het niets lijkt te komen.

Misschien hoeven we niet precies te begrijpen hoe dit proces werkt. Belangrijker is dat we leren vertrouwen op die innerlijke stroom van inspiratie. Door aandacht te schenken aan wat spontaan in ons opkomt, kunnen we gebruikmaken van een creatieve bron die veel dieper reikt dan het rationele denken alleen.

Voor fotografen kan het onderbewustzijn daarom een waardevolle bondgenoot zijn. Het helpt ons beelden te ontdekken die niet alleen laten zien wat zichtbaar is, maar ook uitdrukking geven aan wat van binnen leeft.

Blog 26 juni 2026

Nooit blijft iets hetzelfde, maar de fotograaf kan het moment vastleggen

De wereld is voortdurend in beweging. Niets blijft ooit helemaal hetzelfde. Zelfs een ogenschijnlijk statisch onderwerp ziet er door veranderend licht telkens anders uit. En ook wij kijken nooit precies hetzelfde naar een beeld. Onze stemming, gedachten en ervaringen kleuren steeds opnieuw wat we zien.

Je kunt bijvoorbeeld elke dag dezelfde wandeling maken. Toch zal die wandeling nooit identiek zijn aan die van de dag ervoor. Het licht is anders, de lucht verandert, de seizoenen schuiven voorbij en er gebeuren voortdurend kleine dingen die je de vorige keer niet hebt opgemerkt. Zelfs als je dezelfde route honderd keer loopt, zal geen enkele wandeling precies hetzelfde zijn.

Iedereen kent wel de uitspraak dat je nooit twee keer in dezelfde rivier kunt stappen, omdat het water voortdurend stroomt. Dat principe geldt eigenlijk voor alles om ons heen. Verandering is de enige constante.

Juist daarom is er voor fotografen altijd iets nieuws te ontdekken. Je omgeving verandert voortdurend. Het maakt niet uit wanneer of waar je aandachtig kijkt; er dient zich altijd een nieuw detail, een andere sfeer of een onverwacht moment aan. Je moet alleen bereid zijn om te kijken en het vast te leggen.

Ook wijzelf veranderen voortdurend. Met elke ervaring, elk inzicht en elke ontmoeting ontwikkelen we ons verder. Daardoor kijken we anders naar de wereld dan een jaar geleden, of zelfs dan gisteren. Hoe bewust je die ontwikkeling vormgeeft, bepaal je grotendeels zelf.

Het bijzondere van fotografie is dat een foto een moment lijkt stil te zetten, terwijl het beeld zelf nooit volledig stilstaat. Niet voor de kijker, die er telkens iets anders in kan ontdekken, en ook niet voor de fotograaf. Wanneer je jaren later naar een foto terugkijkt, zie je vaak details, emoties of betekenissen die je tijdens het maken niet hebt opgemerkt.

Een foto legt een moment vast, maar de betekenis ervan blijft bewegen.

Blog 26 juni 2026

De natuur is de beste leermeester voor een fotograaf

De natuur is, met al haar seizoenen en voortdurende veranderingen, een onuitputtelijke inspiratiebron voor fotografen. Wie aandachtig kijkt, ontdekt een wereld vol vormen, patronen, kleuren en contrasten. Zelfs als je je uitsluitend zou richten op licht en schaduw, zou je al een schatkamer aan mogelijkheden vinden.

Veel van wat de natuur voortbrengt, laat zich niet volledig verklaren of begrijpen. Maar dat hoeft ook niet. Schoonheid hoeft niet altijd begrepen te worden om waardevol te zijn. Het is voldoende om haar op te merken en de mogelijkheden ervan te zien als fotograaf.

Een eenvoudig voorbeeld maakt dit duidelijk. Denk aan een uitgebreide kleurenwaaier waarmee verfkleuren worden gekozen. Neem zo’n waaier mee de natuur in en je zult ontdekken dat veel kleuren die je buiten ziet, er niet eens in voorkomen. En dan hebben we het nog maar over één aspect van de natuur.

De natuur overstijgt wat we kunnen vastleggen. Ze is rijker, complexer en mysterieuzer dan welke foto ook volledig kan weergeven. Juist daarin schuilt haar aantrekkingskracht. Besef dat je niet losstaat van de natuur, maar er onderdeel van bent. Probeer daarom dichter bij haar te komen.

In de moderne wereld zijn we door verstedelijking steeds verder van de natuur verwijderd geraakt. Dat is niet alleen een verlies voor ons welzijn, maar ook voor onze creativiteit. De natuur biedt een voortdurende bron van ideeën, verwondering en inspiratie voor iedereen die bereid is aandachtig te kijken.

Het mooie is dat iedere fotograaf de natuur op zijn eigen manier ervaart. Daardoor ontstaat ruimte voor authentiek en persoonlijk werk. Kijk daarom vaker naar de natuur. Ze is dichterbij dan je denkt. Je vindt haar op je balkon, in de wolken boven je hoofd, in een park om de hoek of in uitgestrekte landschappen ver van stad en dorp.

Neem de tijd om te kijken, te ontdekken en je te verwonderen. De natuur heeft meer te bieden dan je ooit volledig kunt vastleggen.

Blog 26 jun 2026

hoe vind je als fotograaf hints voor ideeën?

Hints voor nieuwe ideeën zijn overal om ons heen. Ze kunnen verscholen zitten in een opmerking van iemand, in een detail uit de natuur, in een kunstwerk dat je ziet of in een onverwachte gebeurtenis. De mogelijkheden zijn eindeloos. De uitdaging is niet dat ze er niet zijn, maar dat je ze leert zien en voelen.

Om dat te kunnen, is het belangrijk aandachtig te zijn voor wat er om je heen gebeurt. Tegelijkertijd moet je beseffen dat deze signalen vaak subtiel zijn. Ze zijn er voortdurend, maar je loopt er gemakkelijk aan voorbij. Als je er niet voor openstaat, ontgaan ze je zonder dat je het merkt.

Sta daarom open voor het onverwachte. Wanneer iets je aandacht trekt of je nieuwsgierigheid wekt, vraag jezelf dan af: wat zou ik hiermee kunnen doen? Hoe kan ik dit vertalen naar een beeld of een fotografisch project? Het creatieve proces verloopt zelden rechtlijnig en laat zich niet afdwingen. Maar door te oefenen zul je steeds meer hints herkennen en wordt het steeds gemakkelijker om ze op te merken.

Het aanvoelen van hints is een waardevolle vaardigheid in de gereedschapskist van de fotograaf. Ze dienen zich voortdurend aan. Leer eerst die constante stroom van mogelijkheden waar te nemen en kies vervolgens de signalen die jou kunnen helpen in je creatieve proces.

Vaak bevatten deze hints precies de ingrediënten die je nodig hebt om een nieuw idee te ontwikkelen of een volgende stap te zetten. Door er aandacht aan te schenken, ontdek je dat inspiratie niet iets is waar je op hoeft te wachten, maar iets dat zich voortdurend om je heen bevindt.

Blog 26 juni 2026

Fotografie en spiritualiteit

Sommige mensen deinzen terug voor spiritualiteit omdat zij zich liever, of voornamelijk, bezighouden met het intellect en het rationele denken. Toch is spiritualiteit lang niet zo zweverig als op het eerste gezicht misschien lijkt.

Als fotograaf wil je creatief zijn en iets bijzonders maken. Fotografie is vaak een poging om een mysterieuze wereld binnen te stappen, een verlangen om verder te kijken dan het alledaagse en jezelf te overstijgen. Zonder een spirituele houding mis je mogelijk een belangrijk aspect van het creatieve proces: verwondering, openheid en onbevangenheid. Juist deze kwaliteiten laten zich niet altijd vangen binnen een puur rationele benadering.

Het verstand is een waardevol instrument, maar kent ook grenzen. Spiritualiteit nodigt uit om die grenzen te verkennen en ruimte te geven aan intuïtie, verbeelding en het onbekende. Waarom zou je die mogelijkheden niet benutten om onderscheidend en persoonlijk werk te creëren?

Sta open voor wat je niet direct kunt verklaren. Laat je verrassen door wat zich aandient. Soms is het niet nodig om alles te bewijzen of volledig te begrijpen. Vertrouwen kan je een richting op sturen waarvan de betekenis zich pas later openbaart.

Die houding brengt je vaak bij beelden die je raken: een uitzonderlijke kleur, een bijzondere lichtval, een onverwachte emotie of een moment van stilte dat moeilijk onder woorden te brengen is.

Wanneer je een rationele waarneming kunt verrijken met bewustzijn, intuïtie en een gevoel van verbondenheid met iets dat groter is dan jezelf, voeg je een extra laag toe aan je fotografie. Dan wordt ook spiritualiteit zichtbaar in je werk. Niet als iets dat uitgelegd moet worden, maar als een subtiele aanwezigheid die voelbaar is in het beeld. Daarmee geef je de kijker een glimp van het ongeziene en nodig je hem uit om verder te kijken dan wat direct zichtbaar is.

Blog 26 juni 2026

Fotograferen en de filter van ons brein

Elke dag ontvangt ons brein een enorme hoeveelheid informatie. Die bestaat uit gedachten, gevoelens, waarnemingen, dromen en ervaringen. Het is een voortdurende stroom van indrukken die onmogelijk allemaal bewust verwerkt en opgeslagen kunnen worden.

Bovendien ontvangen we die informatie niet rechtstreeks. Alles wat we waarnemen gaat door een persoonlijke filter, gevormd door onze ervaringen, overtuigingen, herinneringen en emoties. Deze filter is voor ieder mens uniek.

Onze hersenen hebben een beperkte verwerkingscapaciteit. Daarom wordt niet alle informatie opgeslagen. Wat wel wordt onthouden, verandert vaak enigszins van vorm. Ook onze zintuigen nemen de werkelijkheid niet altijd volledig objectief waar. We worden immers voortdurend overspoeld door prikkels. Daarom selecteert ons brein automatisch wat belangrijk of noodzakelijk lijkt. Dat proces verloopt grotendeels vanzelf.

Voor fotografen ligt hier een interessante uitdaging. Juist zij willen zich blijven verwonderen en de dagelijkse, praktische informatie tijdelijk naar de achtergrond verschuiven. Ze willen hun creativiteit aanspreken en zo open mogelijk staan voor indrukken die nog niet direct door interpretaties en aannames zijn gekleurd. Hoe meer je leert kijken zonder direct te oordelen, hoe groter de kans dat je iets bijzonders ontdekt.

Dat is niet eenvoudig. Toch kun je met oefening je opmerkzaamheid vergroten en bewuster omgaan met de manier waarop je informatie verwerkt. Je leert beter observeren, verbanden leggen en betekenis herkennen in wat je ziet.

Informatie verbindt zich voortdurend met andere informatie. Uit die verbindingen ontstaan beelden, ideeën en associaties die passen bij jouw persoonlijke belevingswereld. Als fotograaf vertaal je die innerlijke beelden naar foto’s. Daarmee laat je niet alleen zien wat je hebt waargenomen, maar ook hoe jij de wereld ervaart. Dat is de kracht van fotografie: het delen van een unieke manier van kijken.

Blog 26 juni 2026

Bewustzijn en betekenis voor fotografen

Elke dag zijn we bezig met plannen, ontwikkelen en keuzes maken over wat we gaan doen. Je zou dit het organiseren of rangschikken van de dag kunnen noemen. Dat doen we heel bewust.

Bewustzijn is echter iets anders. Het gaat over wat er om ons heen gebeurt zonder dat wij daarvoor kiezen, maar waar we wel deel van uitmaken. We hebben dit niet volledig onder controle. De kracht van bewustzijn ligt in het opmerken van wat er om je heen gebeurt, zonder dat je daar direct op reageert of erdoor wordt meegesleept.

We nemen geuren en smaken waar. We voelen de sfeer van een ruimte aan en merken emoties en gevoelens van mensen om ons heen op. Wanneer je ervoor openstaat, kost dat vaak verrassend weinig moeite.

Bewustzijn begint meestal met iets dat je aandacht trekt. Het voelt als een pure connectie, zonder dat je direct begrijpt waarom. Je ervaart iets als interessant, bijzonder of mooi. Pas daarna volgt de interpretatie en probeer je te begrijpen waarom het je raakte.

Voor fotografen is het belangrijk om deze opmerkzaamheid te ontwikkelen. Het vermogen om aandachtiger, intensiever en met meer focus te kijken, stimuleert de creativiteit. Je leert voorbij het gewone en alledaagse te kijken en ontdekt details, patronen en momenten die anderen misschien niet opmerken. Juist daarin ligt de kracht van fotografie: het zichtbaar maken van wat voor velen verborgen blijft. En wanneer je zo’n bijzonder moment kunt vastleggen, ontstaat er een beeld dat meer laat zien dan alleen wat er voor de camera gebeurde.

Blog 25 juni 2026

Waarom zou je fotograaf willen zijn?

Een enkele keer vraag ik mij af waarom ik eigenlijk fotografeer. Het is soms moeilijk uit te leggen. Maar wanneer mijn camera te lang ongebruikt blijft liggen, voel ik de drang steeds sterker worden om hem weer op te pakken en op pad te gaan. Wat is dat toch, vraag ik mij dan af. Het is niet zo dat ik de behoefte voel om mij te profileren of te zeggen: “Kijk eens wat ik allemaal kan.”

Misschien is het vooral de behoefte om mezelf uit te drukken. Om iets van mijn creativiteit naar buiten te brengen. Niet om het aan anderen op te dringen, maar omdat er een bijzondere voldoening schuilt in het maken van iets dat je zelf raakt. En wanneer dat gebeurt, ontstaat bijna vanzelf de wens om het te delen.

Met fotografie laat je zien hoe jij de wereld ziet. Je deelt jouw blik op mensen, plaatsen en gebeurtenissen. Je toont wat jou heeft geraakt, verwonderd of geïnspireerd. Daarmee vertel je niet alleen iets over het onderwerp, maar ook iets over jezelf.

Wat eenmaal is vastgelegd, blijft bestaan. Een foto wordt een herinnering aan een moment dat anders misschien verloren was gegaan. Ze bewaart niet alleen wat er te zien was, maar ook iets van wat je voelde toen je het zag.

Fotograferen is daarom meer dan het maken van beelden. Het is een manier om te laten zien wat je hebt gezien, te delen wat je hebt beleefd en herinneringen een blijvende vorm te geven.

Blog 25 juni 2026

Fotograferen in volmaakte balans of juist onbalans

Natuurlijke schoonheid gaat vaak hand in hand met harmonie. We herkennen die harmonie in talloze vormen om ons heen: in de structuur van een blad, de tekening van een schelp of de verhoudingen van het menselijk lichaam. Het is dan ook niet verwonderlijk dat we als fotografen regelmatig op zoek zijn naar diezelfde harmonie in onze beelden.

Wanneer je werkt aan een foto of een serie waar je al langere tijd mee bezig bent, kan er ineens een moment ontstaan waarop je iets ziet wat je eerder niet opviel. Een bepaalde symmetrie, een onverwacht evenwicht of een samenhang tussen elementen die opeens zichtbaar wordt. Dat moment kan een gevoel van opwinding en voldoening geven, omdat je een nieuwe vorm van harmonie hebt ontdekt.

Die harmonie ontstaat zelden via een puur rationeel proces. Vaak dient zij zich intuïtief aan. Wie er krampachtig naar zoekt, vindt haar meestal niet. Juist wanneer je open en aandachtig kijkt, kan harmonie zich onverwacht tonen. Wat daarbij helpt, is oefening. Hoe meer je leert kijken, hoe sneller je subtiele vormen van balans en samenhang in een beeld zult herkennen.

Toch is het belangrijk om te beseffen dat niet iedere foto om harmonie vraagt. Soms is juist de afwezigheid ervan van grote waarde. Wanneer je bijvoorbeeld een documentaire serie maakt over eenzaamheid, kan onbalans een krachtig middel zijn. Door ongemak, leegte of vervreemding zichtbaar te maken, versterk je de boodschap van het beeld. De kijker wordt geraakt en mogelijk zelfs aangespoord om na te denken of in actie te komen.

Fotograferen met als doel een volmaakte balans te creëren is daarom zeker het nastreven waard. Maar vergeet niet dat ook onbalans een belangrijke rol kan spelen. Soms is het juist de verstoring van de harmonie die een foto zijn grootste kracht geeft.

Blog 25 juni 2026

Vertellen waar je foto’s voor staan heeft weinig zin

De verhalen die wij als fotografen bij onze foto’s hebben, zijn niet altijd van wezenlijk belang. Uiteindelijk zijn het de foto’s zelf die tellen. Wat jij in een beeld leest, hoeft immers niet hetzelfde te zijn als wat een ander erin ziet. Als dat wel zo is, dan is dat eerder een uitzondering dan de regel.

Jij kijkt naar de wereld vanuit jouw ervaringen, gevoelens en achtergrond. De kijker doet precies hetzelfde. Iedereen brengt zijn eigen geschiedenis, cultuur, interesses en overtuigingen mee wanneer hij naar een foto kijkt. Daarom bestaat er nooit één vaste interpretatie van een beeld.

De aantrekkingskracht van een foto ontstaat vaak juist doordat een kijker er iets van zichzelf in herkent. Misschien deelt hij jouw fascinatie voor architectuur, voelt hij zich aangesproken door een bepaalde sfeer of roept het beeld herinneringen op aan een eigen ervaring. De betekenis die een foto krijgt, ontstaat daardoor in de ontmoeting tussen het beeld en de kijker.

Wanneer je als fotograaf uitgebreid gaat uitleggen wat een foto betekent, beïnvloed je die ontmoeting. Je stuurt de interpretatie en beperkt mogelijk de ruimte voor andere inzichten. Wat een kijker zelf had kunnen ontdekken, wordt dan al gedeeltelijk ingevuld.

Dat betekent niet dat een verhaal achter een foto waardeloos is. Het kan interessant zijn en extra context bieden. Maar zodra een foto is gemaakt en gedeeld, krijgt zij een eigen bestaan. De kijker mag er zijn eigen betekenis aan geven.

Misschien is dat wel een van de mooiste eigenschappen van fotografie: dat een beeld meer kan vertellen dan de maker ooit heeft bedoeld.

Blog 25 juni 2026

Elke fotograaf kan creatief zijn

Wie zichzelf geen kunstenaar noemt, zal zichzelf vaak ook niet snel als een creatief persoon beschouwen. Toch klopt dat beeld niet. Creativiteit is geen bijzonder talent dat slechts voor een kleine groep mensen is weggelegd. Het is een universeel vermogen waar iedereen over beschikt. Sterker nog, je gebruikt het waarschijnlijk iedere dag zonder dat je je daarvan bewust bent.

Creativiteit kent vele vormen. Het kan zitten in het bedenken van een voorstel op je werk, het vinden van een oplossing voor ruimtegebrek in huis of het zoeken naar een goede manier om een moeilijk gesprek aan te gaan. Telkens creëer je iets dat daarvoor nog niet bestond. In essentie is dat wat creativiteit is.

Voor fotografie geldt precies hetzelfde. Op het moment dat je je camera pakt en besluit een foto te maken, ben je al creatief bezig. Je denkt na over wat je wilt vastleggen, hoe je dat wilt doen en waarom het je aanspreekt. Dat proces verloopt vaak vanzelf.

Natuurlijk maakt dat je niet direct tot een goede fotograaf. Net zoals bij elke andere vaardigheid vraagt fotografie om oefening, aandacht, ervaring en doorzettingsvermogen. Je leert kijken, ontdekken, fouten maken en opnieuw proberen. Door dat proces ontwikkel je niet alleen je technische vaardigheden, maar ook je eigen fotografische visie.

Denk nog eens aan het voorbeeld van een moeilijk gesprek. De eerste keer voelt dat vaak ongemakkelijk en onzeker. Maar hoe vaker je het doet, hoe natuurlijker het wordt. Zo werkt het ook met fotografie. De vaardigheden die nodig zijn om sterke en betekenisvolle foto’s te maken, groeien door ervaring.

Probeer daarom bewust waar te nemen wat je ziet en maak van kijken een gewoonte. Luister naar wat je aandacht trekt, wat je raakt of nieuwsgierig maakt. Leg dat vast. Door dat steeds opnieuw te doen, ontwikkel je niet alleen je creativiteit, maar groei je ook als fotograaf.

Creativiteit is dus niet iets wat je wel of niet hebt. Het is iets wat je gebruikt, oefent en ontwikkelt. Iedere fotograaf kan creatief zijn.

25 juni 2026

Fotograferen is afstemmen op de omgeving

De beste fotografen zijn vaak degenen die het meest gevoelig zijn voor wat er om hen heen gebeurt. Ze beschikken over sterke voelsprieten waarmee ze aanvoelen wat ze werkelijk zien en ervaren. Vervolgens proberen ze die indruk zo eerlijk en treffend mogelijk vast te leggen.

Tegenwoordig worden we overspoeld met informatie. De hoeveelheid prikkels die we dagelijks verwerken is enorm. Er wordt wel eens gezegd dat iemand tweehonderd jaar geleden gedurende zijn hele leven ongeveer evenveel informatie te verwerken kreeg als wij nu in korte tijd voorgeschoteld krijgen. Of die vergelijking exact klopt, is minder belangrijk dan de boodschap erachter: we leven in een wereld vol afleiding.

De uitdaging voor de fotograaf is daarom om los te komen van die constante stroom aan informatie. Dat gebeurt niet vanzelf. Het vraagt oefening en aandacht. We moeten leren om de signalen die ertoe doen te herkennen en de rest naar de achtergrond te laten verdwijnen. Wanneer dat niet lukt, ontstaat er te veel ruis en worden bijzondere momenten gemakkelijk gemist.

Wat mij daarbij helpt, is wat ik zelf slow walking noem. Ik pas het toe in de natuur, maar net zo goed in een dorp, stad of woonwijk. Voordat ik vertrek, stel ik mijn camera alvast in. Zo hoef ik onderweg niet met techniek bezig te zijn en kan ik mij volledig richten op het kijken.

Vervolgens loop ik rustig rond. Niet met de bedoeling om zoveel mogelijk foto’s te maken, maar om aandachtig waar te nemen. Ik kijk, en kijk nog eens. Soms valt mijn oog op iets ongewoons, iets dat anderen misschien voorbijlopen. Op dat moment maak ik de foto. Ik controleer niet direct of het beeld is gelukt; dat zie ik later thuis wel. En als er uiteindelijk niets bruikbaars tussen zit, is er nog steeds niets verloren gegaan. Ik heb gekeken, ervaren en geoefend. Die ervaring neem ik mee naar de volgende keer.

Daarom zeg ik vaak: ik zoek geen foto’s, de foto’s komen naar mij toe.